Εκπαιδευτικό Υλικό

1.1. Σχέση με την ΕΕ και το παγκόσμιο πλαίσιο

Πριν συζητήσουμε τις προκλήσεις της ΕΕ, είναι σημαντικό οι αναγνώστες να κατανοήσουν ότι αυτές οι προκλήσεις δεν αφορούν μόνο την ΕΕ, αλλά είναι παγκόσμιες. 

Επιπλέον, τα κράτη-μέλη που απαρτίζουν την ΕΕ είναι και τα ίδια μέλη διεθνών οργανισμών, όχι μόνο για να ενισχύσουν την πολιτική και οικονομική τους θέση, αλλά και για να συνεργαστούν με άλλες χώρες. 

Τέτοιοι διεθνείς οργανισμοί είναι: 

• ο Οργανισμός Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης (ΟΟΣΑ)

• ο Οργανισμός του Βορειοατλαντικού Συμφώνου (ΝΑΤΟ) 

• ο Οργανισμός Ηνωμένων Εθνών (ΟΗΕ) 

Επιπλέον, υπάρχουν περιφερειακές συνεργασίες: 

• η Διαδικασία Συνεργασίας της Νοτιοανατολικής Ευρώπης (SEECP)

• η Κεντροευρωπαϊκή Πρωτοβουλία (CEI)

• η Ομάδα του Βίσεγκραντ ή Βίσεγκραντ Τέσσερα (V4) της Κεντρικής Ευρώπης: η Ουγγαρία, η Τσεχική Δημοκρατία, η Πολωνία και η Σλοβακία έχουν μια πολιτιστική και πολιτική συμμαχία.

• η Βρετανική Κοινοπολιτεία (η Κοινοπολιτεία): ο οργανισμός αυτός αποτελείται από 56 κράτη μέλη, όπως η Αυστραλία, ο Καναδάς, η Νέα Ζηλανδία, η Ινδία, η Νότια Αφρική και η Κύπρος. 

Η συμμετοχή των περισσότερων κρατών μελών της ΕΕ σε άλλους διεθνείς και περιφερειακούς οργανισμούς  δείχνει πόσο πολύπλοκες είναι οι διεθνείς σχέσεις. Η ΕΕ συνδέεται με άλλους παγκόσμιους παράγοντες σε μια παγκόσμια κοινότητα. 

Μην ξεχνάτε: Οι κρίσεις και οι προκλήσεις μπορεί να ασκήσουν πίεση στους πόρους ή να δοκιμάσουν τα πολιτικά συστήματα. Ωστόσο, οι προκλήσεις μπορούν να προσφέρουν ευκαιρίες για θετική αλλαγή και βελτίωση!